چه در قرآن باشد . و يك مرتبه هست كه قرآن را از قبيل دو بيتى بخوانند ، كه به ضرب آهنگ درست شود و نگويند كه قرآن مىخوانند ، بلكه گويند يلَّلا تلَّلا مىخوانند ، اين مرتبه بى دغدغه حرام است ؛ چنان كه ظاهر اين حديث است . و جمعى به ظاهر بعضى از الفاظش عمل كرده ، مطلقاً ترديد صوت را در قرآن حرام مىدانند و خلاف ظاهر است و خلاف احاديث ديگر ؛ و مرتبهء ديگر هست كه ترديد صوت مطلقاً نيست ؛ بى دغدغه خوب است و مطلوب است . و اين مرتبه وسط را ، اگر كسى بخواند و بشنود احوط است . و از عبارت حديث « اهل الفسق و الكبائر » و در بعضى نسخ « و الكتابين » است ، كه مراد يهود و نصارا است ، به قرينه والى مباينه [ كذا ] و مؤيد عدم اطلاق ، حديث حضرت سيد المرسلين است ، كه فرمودند : « بهترين خوبيهاى مؤمن موى خوب است و نغمهء آواز خوش » . و مراد از نغمه ، زيربم است . و در حسن كالصحيح ، از ابن ابى عمير ، از بعضى از علماء محدثين ما كه نزد ابن ابى عمير ثقه است ، گفت كه حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمودند : « قرآن با حزن نازل شده ، پس شما نيز با حزن بخوانيد » . « 1 » ايضاً از حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله و سلم منقول است كه فرمودند كه : « هر چيزى را زينتى است و زينت قرآن آواز خوش است » . « 2 » و از حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله و سلم منقول است كه : « از ما نيست كسى كه قرآن را به غنا نخواند » . « 3 » و لفظ حديث « مَن لم يتغنَّ بالقرآن » است . و بعضى تأويل كرده اند كه مراد ، آن است كه هر كه قرآن خوانده باشد . . .

--> « 1 » الكافى ، ج 2 ، ص 614 ، باب ترتيل القرآن بالصوت الحسن ، ح 2 « 2 » الكافى ، ج 2 ، ص 615 ، باب ترتيل القرآن بالصوت الحسن ، ح 9 « 3 » جامع الأخبار ، ص 131 132 ، ح 265 ؛ سفينة البحار ، ج 2 ، ص 328